تبليغاتX
نوشته هاي يك دبير رياضي
پهلوان زنده راعشق است !!!

اون موقع كه دانش آموزبوديم،راه به راه تنبيه مي شديم به اين بهونه كه برامون لازمه. يعني حداقل هفته اي يكي دوبارلازم بودكه آدم بشيم. هميشه هم آسون ترين راه والبته زودبازده ترين راه همون تنبيه بدني بود.حالا كه معلم شديم تنبيه بدني حتي آخرين راه هم نيست.هنوز برام قابل هضم نيست كه چطور اون شرايط رو تحمل مي كرديم وعجيب اينكه تاثير عجيبي هم رومون داشت. يعني هميشه بايد زور بالاي سرمون باشه؟

* مشكل اصلي ما اينه كه فكر مي كنيم بچه ها هميشه كوچيك مي مونن وهيچوقت بزرگ نمي شن.

           

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم آبان 1387ساعت 19:5  توسط پاچاد  |